دانستنی های فوتبال- آیا میدانید

دانستنیهای فوتبال
دراین تاپیک سعی می کنیم که اطلاعات کوتاه و دانستنی های جالب فوتبال را به معرض نمایش دوستان قرار دهیم. از کاربران عزیزی که می توانند کمک کند طلب یاری دارم

آیا میداند که ورزشگاه آزادی در چه تاریخی افتتاح شد؟

27 اسفند 1350

تولد ورزشگاه آزادي

از روزي که امجديه ساخته شد، قلب فوتبال ايران در خيابان مفتح امروزي مي تپيد. فکر ساخت يک ورزشگاه يکصدهزارنفري براي پايتخت از المپيک 1964 توکيو به ذهن فوتبال ايران افتاد. کلنگ ها در سال 47 به زمين زده شد. نوادگان فرمانفرماي بزرگ، پيمانکار ورزشگاه آزادي بودند.

ورزشگاه در اسفند 1350 به طور نسبي آماده بهره برداري شد اما به طور رسمي اين ورزشگاه در سال 1353 و در جريان بازي هاي آسيايي افتتاح شد. در اولين بازي برگزار شده در ورزشگاه آزادي، پرسپوليس 2-4 به کروزيروي برزيل باخت.

آیا میدانید که در کدام بازی تیم ایران هنگام سال تحویل بازی داشت؟

اول فروردين 1377

تحويل سال بين 2 نيمه

بين 2 نيمه ديدار دوستانه تيم ملي ايران و باشگاه نانت فرانسه تحويل سال شد و مهرداد ميناوند دعاي تحويل سال را خواند.

ايران توانست دو بر يک تيم فوتبال نانت فرانسه را شکست دهد. حتماً برايتان جالب است که بدانيد هر دو گل اين بازي را سيروس دين محمدي به ثمر رساند.

آیا میدانید که قبل از انقلاب هر سال تورنمنتی تحت عنوان قهرمان جام منطقه ای سنتو بین سه کشور ایران و ترکیه و پاکستان شرکت می کرد که تیم ملی ایران اغلب قهرمان این مسابقات می شد مثل:

25اسفند1344

قهرمانان جام عمران منطقه يي

تيم ملي فوتبال کشورمان در چارچوب مسابقات فوتبال جام عمران منطقه يي به دنبال تساوي صفر-صفر برابر ترکيه در تهران قهرمان اولين دوره اين رقابت ها شد. ديدارها در حالي برگزار شد که ايران را مرحوم حسين فکري به عنوان سرمربي همراهي مي کرد و بازيکناني چون عزيز اصلي، محراب شاهرخي، محمد رنجبر، منصور اميرآصفي، مصطفي عرب، همايون بهزادي، علي جباري و... در خدمت تيم ملي فوتبال کشورمان بودند.

26 اسفند 1367

سرمربي استقلال طلسم را شکست

صمد مرفاوي سرمربي موفق امروز استقلال، در روز 26 اسفند 18 سال قبل ناجي تيم ملي فوتبال شد. در چارچوب مسابقات فوتبال مقدماتي جام جهاني 1990 ايتاليا، در روزي که تصور مي کرديم مي توانيم تيم ملي فوتبال بنگلادش را نابود کنيم کارمان تا دقيقه 80 برابر اين حريف صفر-صفر مساوي بود اما در اين دقيقه بالاخره صمد مرفاوي تير خلاص را زد و تيم فوتبال ايران تنها با يک پيروزي ضعيف يک - صفر برابر تيم ملي فوتبال بنگلادش موفق شد به رقابت پاياپاي خود با چين ادامه دهد.

آيا مي دانيد در همان دوره اي كه ايران با چين رقابت مي كرد به دليل گلهاي نزده بيشتر!!! تيم ملي ايران با تفاضل گل در مقابل چين از رقابتهاي دوره مقدماتي جام جهاني حذف شد؟ چيزي كه حتي چينيها خود باور نداشتند!!! و حتي سفير چين در تهران در مصاحبه اي گفت كه از اين قضيه شگفت زده شده است!!!!

ایا میدانید که کدام دروازه بان تاریخ ایران از سوی منجستر یونایتد دعوت به عقد قرارداد شد ولی....

رضايت نامه تقلبي و منچستريونايتد گمشده

بند انگشتی, برای دیدن عکس به صورت کامل بر روی آن کلیک نمایید

مهدي حدادپور
روز 21 ارديبهشت 1357 در تولوز فرانسه، تيم ملي برابر فرانسه 1-2 باخت. روشن، پروين و به خصوص ناصر حجازي بازي هاي خوبي را از خود به نمايش گذاشتند. يک هفته بعد، درخشش به جشنواره پاري سن ژرمن کشيده شد. درخشش حجازي با پيشنهاد خيره کننده پاري سن ژرمن مواجه شد، چشمان ناصر حجازي برق زد اما مهاجراني سرمربي تيم ملي حجازي 29ساله را کنار کشيد و به او گفت؛ «ناصر فقط دو ماه ديگر صبر کن، بعد از جام جهاني، تيم هاي بزرگ تري سراغ تو مي آيند،» جام جهاني 1978 آرژانتين در خرداد 57 به پايان رسيد اما ناصر حجازي هنوز با شهباز قرارداد داشت و پيشنهادهاي خوب را يکي بعد از ديگري رد کرد تا اينکه انقلاب اسلامي پيروز شد و فوتبال باشگاهي در ايران موقتاً تعطيل شد. درست در همين بحبوحه بود که رايزني هاي ناصر حجازي براي رفتن به فوتبال اروپا نتيجه داد. منچستر يونايتد باشگاه بزرگ انگليسي که با حجازي خوب آشنا بود از او دعوت به عمل آورد. منچستر 7 ،8 بازيکن از تيم ملي اسکاتلند داشت که اکثراً ملي پوش بودند و با ناصر حجازي از جام جهاني آرژانتين آشنا بودند و همين مساله عامل اصلي حضور حجازي بود. اما مشکل اصلي نداشتن رضايت نامه بود. باشگاه شهباز و فدراسيون فوتبال هر دو تعطيل بودند. ابوالفضل جلالي (مدير برنامه هاي کنوني علي کريمي) با پيدا کردن سربرگ و مهر فدراسيون فوتبال يک رضايت نامه براي ناصر حجازي درست کرد. قبل از رفتن به شهر منچستر، حجازي مدت کوتاهي را در شهر ساوتهمپتون توقف و در باشگاه فوتبال اين شهر تمرين کرد و سپس از طريق خواهرش که در شهرک کوچک اما ثروتمند نشين «ساري» در حومه لندن اقامت داشت به مسوولان منچستر يونايتد اطلاع داد که به انگلستان آمده است. جو جردن، مک کاري و گوردون مک کوئين با ناصر حجازي در جام جهاني بازي کرده بودند و او را خوب مي شناختند. ديويد ساکسون سرمربي تيم ملي زير 23 سال انگلستان در اين زمان سرمربي منچستريونايتد بود. حجازي از ساوتهمپتون به ساري رفت. باشگاه منچستر براي رساندن حجازي به اولدترافورد يک اتومبيل ليموزين مشکي رنگ فرستاد. او در معروف ترين هتل پنج ستاره منچستر در يک سوئيت بسيار مرتب اقامت يافت. سوئيت آنقدر مرتب و باکلاس بود که فقط به عروس و دامادها در شب اول ازدواج اجاره داده مي شد و به همين جهت حجازي گاهي مجبور مي شد به يک اتاق يک تخته نقل مکان کند، نوبت نمايش ناصر حجازي رسيد. مربي ايرلندي دروازه بان هاي منچستر از وجود او در ترکيب اين تيم برابر «برلي» استفاده کرد. منچستريونايتد با تيم ذخيره هايش 3-2 پيروز شد و مربي ايرلندي عملکرد او را پسنديد و به حجازي گفت؛ بايد پيش ساکسون بروي. حجازي به لندن رفت و در هتلي مقيم شد که ديويد ساکسون با تيم ملي زير 23 سال انگلستان در آن اقامت داشتند. ساکسون که تلفني خبر تاييد عملکرد حجازي را شنيده بود به حجازي تبريک گفت و از او خواست به ايران برود و بعد از تنظيم کارهايش با خانواده به منچستر برگردد. چهار هزار پوند به عنوان هزينه سفر به حجازي دادند. حجازي به ايران برگشت. او مي گويد؛ «فکر مي کردم ساکسون سرکارم گذاشته است اما چند هفته بعد يک خانم با من تماس گرفت و عنوان کرد که حامل دعوت نامه باشگاه منچستريونايتد است.»

حجازي با همسر و آتيلا راهي منچستر شد. آتوسا آن وقت ها هنوز به دنيا نيامده بود. آنها به لندن رسيدند اما اجازه اقامت نداشتند. خواهر حجازي براي او توضيح داد که مسوولان منچستريونايتد بليت قطار را تهيه کرده و منتظر حضور او در اين باشگاه هستند. حجازي و خانواده کوچکش به منچستر رسيدند. اتومبيل باشگاه پيش پاي او توقف کرد. راديوي اتومبيل توسط راننده روشن شد. روايت حجازي از آن لحظه شنيدني است.

«راديو را که روشن کرد خبر حضورم را در منچستريونايتد شنيدم؛ united is going to sign with iranian goalkeeper“. حال عجيبي به من دست داد. خودم را در آسمان مي ديدم.»

حجازي ليسانس زبان انگليسي از دانشسراي عالي ترجمه بود و با همسرش در همان جا آشنا شده و ازدواج کرده بود و ترجمه رضايت نامه تقلبي هم کار خودش بود. حجازي در تابستان سال 58 يک منچستري تمام عيار بود. چهار بازي دوستانه با بلک بول، استوک سيتي، بولتون و هادرسفيلد انجام شد تا اينکه روزي سر تمرين منچستريونايتد ديويد ساکسون حجازي را صدا زد. او نگاهي به چشمان حجازي کرد و پرسيد؛ رضايت نامه ات را از کجا آورده يي؟ معلوم بود که از فدراسيون فوتبال ايران و باشگاه شهباز به او خبرهايي داده بودند. حجازي واقعيت را به ساکسون گفت. ساکسون از او خواست به ايران برگردد و رضايت نامه واقعي خود را بگيرد. «گري دايلي» دروازه بان اهل آفريقاي جنوبي که با حجازي به منچستر يونايتد آمده بود از همه خوشحال تر بود چرا که فرصت بازي بيشتري بعد از رفتن حجازي به او مي رسيد.

حجازي زماني به ايران برگشت که ناصر نوآموز 41 ساله رئيس فدراسيون فوتبال شده بود. او با زحمت بسيار رضايت نامه اش را گرفت اما بعد از بازگشت، فصل نقل و انتقالات تمام شده و باشگاه منچستريونايتد به جاي حجازي گري دايلي را گرفته بود. دايلي هفت سال تمام دروازه بان اول منچستريونايتد بود و حجازي 27 سال است که حسرت آن فرصت را از دست رفته را مي خورد.

آیا مردی را که بطور همزمان در دو تیم ملی فوتبال و بسکتبال عضو بود می شناسید....؟

آیا عامل انحلال باشگاه شاهین را میشناسید

سرهنگ حسين سرودي

قهرمان فوتبال، قهرمان بسکتبال

سرهنگ حسين سرودي نهمين رئيس فدراسيون فوتبال بود که دوازدهمين فدراسيون تاريخ فوتبال ايران را اداره کرد. حسين سرودي در ضمن بعد از مرداني چون محسن حداد، تيمسار حسين سياسي، دکتر علي کني و حسين مبشر، پنجمين مردي بود که براي دومين بار رئيس فدراسيون فوتبال مي شد. حسين سرودي در تابستان سال 1340 بعد از استعفاي ذبيح الله خبيري فوتباليست سابق باشگاه دارايي از مسووليت رياست فدراسيون صاحب اين مسووليت شد و تقدير چنان بود که يک دارايي چي ديگر رئيس فدراسيون فوتبال شود. سرودي يک سال بعد از مسووليت رياست فدراسيون فوتبال کناره گيري کرد و جالب آنکه بدانيد بعد از او يک دارايي چي ديگر يعني حسين مبشر مسووليت اداره فدراسيون فوتبال را براي دومين بار بر عهده گرفت.

قهرمان فوتبال - قهرمان بسکتبال

حسين سرودي در دوران قهرماني، توان بازي در دو رشته فوتبال و بسکتبال را داشت و در هر دو رشته آنقدر خوب بود که تا حد حضور در تيم ملي رسيد. جالب آنکه در مسابقات آسيايي 1951 دهلي نو او به طور همزمان در دو تيم ملي بسکتبال و فوتبال کشورمان حاضر شد که اين اتفاق يکي از تاريخي ترين و بکرترين اتفاق هاي تاريخ فوتبال کشورمان بوده است. تيم ملي فوتبال با حضور حسين سرودي در خط دفاعش موفق شد به عنوان دوم بازي هاي آسيايي دهلي دست يابد. در ورزش هاي تيمي تا به حال در تاريخ ورزش کشورمان سابقه نداشته است که يک قهرمان در دو رشته مختلف براي تيم هاي ملي کشورمان در يک مقطع به ميدان رفته باشد.

رياست دو فدراسيون

جالب آنکه مرحوم حسين سرودي علاوه بر آنکه قهرمان دو رشته فوتبال و بسکتبال بود مديريت در هر دو رشته را در سطوح بسيار بالا تجربه کرده است. قبل از آنکه در سال 1340 او براي اولين بار رئيس فدراسيون فوتبال شود مسووليت رياست فدراسيون بسکتبال را هم بر عهده داشت و بعد از کناره گيري از فدراسيون فوتبال در سال 1341 مدتي را هم به فدراسيون بسکتبال کشورمان برگشت.

دوست نزديک آقاي فکري

حسين سرودي علاقه بسياري به حسين فکري و عملکرد او داشت. سرودي و فکري در بازي هاي آسيايي 1951 دهلي نو با هم هم بازي و از رفقاي نزديک يکديگر بودند. به محض حضور در فدراسيون فوتبال سرودي، حسين فکري را به مسووليت سرمربي تيم ملي گمارد. حسين فکري در تيم ملي تحول دوباره يي را به وجود آورد. در دوم خردادماه سال 1341 تيم ملي عراق براي انجام دو ديدار دوستانه به ايران آمد و طي روزهاي 11 و 13 خرداد دو بازي برابر ايران برگزار کرد. ديدار اول با تساوي يک - يک به پايان رسيد و در ديدار دوم اين تيم ملي عراق بود که تيم ملي ايران را در خانه با شکست مواجه کرد. جالب است بدانيد که در اين دو بازي دوستانه دو تاريخ ساز بزرگ فوتبال ملي ايران يعني عزيز اصلي و همايون بهزادي براي اولين بار پيراهن تيم ملي فوتبال کشورمان را بر تن خود کرده و به طور رسمي به تاريخ فوتبال پيوستند.

به احترام سرودي

حسين مبشر رئيس بعدي فدراسيون فوتبال علاقه زيادي به استخدام مربي خارجي داشت اما وقتي در سال 41 جاي حسين سرودي را گرفت به احترام تصميم او حسين فکري را در مسووليت سرمربي تيم ملي فوتبال کشورمان ابقا کرد. با حسين فکري تيم ملي فوتبال به المپيک 1964 توکيو صعود کرد اما رفته رفته مبشر تصميم خود را عملي کرد و در بازي هاي آسيايي 1966 بانکوک يک خارجي معروف به اسم گئورگي سوچ را براي اداره امور تيم ملي فوتبال کشورمان به ايران آورد.

بازگشت سرودي و فکري

در سال 1345 حسين سرودي باز هم به فدراسيون فوتبال برگشت و براي دومين بار رئيس فدراسيون فوتبال کشورمان شد. اين بار او بار ديگر اقدام به برگرداندن حسين فکري به عنوان سرمربي تيم ملي کرد که نشان دهد تا چه اندازه به فکري اعتقاد دارد. تيم ملي اين بار با هدايت فکري در مسابقات فوتبال جام عمران منطقه يي در داکا شرکت کرد.

عامل انحلال شاهين

حسين سرودي رئيس وقت فدراسيون در روز 16 تيرماه سال 1346 با خواجه نوري سرپرست باشگاه شاهين در جريان بازي شاهين- تهران جوان از هفته دهم مسابقات فوتبال باشگاه هاي تهران درگير شد بعد از اين بازي که طي آن شاهين سه- يک برنده شد و ياران اين تيم بار ديگر جنجال کردند و به حکم رياست وقت سازمان تربيت بدني يعني منوچهر قراگزلو، باشگاه شاهين به دليل انجام رفتار منافي با روحيه و اخلاق ورزشي براي هميشه منحل اعلام شد.

پايان کار

بعد از آنکه در زمستان سال 1346 منوچهر قراگزلو از مسووليت رياست سازمان تربيت بدني برکنار شد و جاي او را سپهبد خسرواني گرفت، در دستگاه اجرايي فوتبال هم تغييرات مهمي به وجود آمد و مصطفي مکري به جاي حسين سرودي رئيس فدراسيون فوتبال شد و اين مسووليت را براي دومين بار بر عهده گرفت. حسين سرودي در سال 1371 درگذشت.

آیا میدانید که آخرین بازی رسمی نادر محمد خانی کاپیتان سابق تیم ملی کی بود؟

26 بهمن 1377

آخرين روز يک کاپيتان

تيم ملي فوتبال ايران قهرمان بازي هاي آسيايي 1998 بانکوک در يک ديدار دوستانه و در جريان تورنمنت چهارجانبه کويت، تيم ملي ميزبان را دو - يک شکست داد. منصور پورحيدري سرمربي تيم ملي بود و دو گل تيم ملي را حسين خطيبي و نادر محمدخاني کاپيتان 35 ساله تيم ملي به ثمر رساندند. درست است که خداحافظي رسمي نادر محمدخاني روز يک بهمن سال 78 در جريان ديدار دوستانه تيم ملي برابر تيم منتخب آسيا رخ داد ولي آخرين ديدار رسمي ملي نادر محمدخاني در اين روز اتفاق افتاد.

آیا میدانید رکوردبی شکست بودن در لیگ حرفه ای ایران در دست کدام تیم است

تا قبل از آنکه تیم پرسپولیس تهران در فصل هفتم رقابت های لیگ برتر بعد از 26 بازی بدون شکست در هفته هفدهم لیگ برتر مقابل سپاهان اصفهان تن به شکست داد، رکورد قبلی که با 23 بازی متعلق به سایپا تهران بود
البته سایپا در یک فصل این کار کرده بود و در هفته 23 و در تاریخ 27 بهمن 1384 در مقابل صبا باطری بازنده شده بود.
ولی پرسپولیس تهران با 10 بازی از فصل ششم و 16 بازی از فصل هفتم یعنی درمجموع 26 بازی پیاپی موفق به شکست این رکورد شد که به نوع خود جالب است.
با تشکر از کریم عزیز که تذکر دادند

آیا میدانید مروارید سیاه لقب کدام بازیکن تیم ملی در ایران بود...؟

علف هاي هرز پيش پاي مرواريد سياه

مهدي حدادپور:
روز 12 بهمن 1371 محراب شاهرخي فوتباليست سابق تيم ملي و باشگاه هاي شاهين، دارايي، کلوب شناي اهواز، پرسپوليس و شهباز در 49 سالگي به دليل سکته مغزي درگذشت. محراب سمبل مظلوميتي است که گريبان بسياري از مردان نسل او را گرفت.

1- درگيري هاي بسيار و فشار زندگي باعث شد که محراب در سال 1346 اقدام به خودکشي کند؛ همان سالي که زنده ياد غلامرضا تختي هم در بستر مرگ آرميد. محراب را از مرگ حتمي نجات دادند. جوان 24 ساله خوزستاني زنده ماند اما تقدير چنان بود که 25 سال بعد در کنج منزل تنهايي، مرگ را تجربه کند. يادش گرامي باد.

2- همايون بهزادي مي گويد؛ بامعرفت تر از محراب در فوتبال پايتخت پيدا نمي شد. سر کوچه يي که خانه محراب در آن قرار داشت، يک کبابي بود که به عشق محراب و آوازه مرام و معرفت او به نام کبابي محراب معروف بود. محراب بسيار گشاده دست و ميهمان نواز بود و نشان به آن نشان که تمام کباب هاي کباب سراي محراب را خودش هر شب براي ميهمانان خود مي خريد. ميهمان هايي که خانه باصفاي محراب را تبديل به پاتوق بامحبت بروبچه هاي فوتباليست پايتخت کرده بودند.

3- جواد الله وردي روايت تلخي از زندگي محراب شاهرخي دارد. او مي گويد؛ سال 53، زماني که تازه به پرسپوليس رفته بودم، به باشگاه سر زدم. محراب را نامه به دست ديدم. تلخ و گرفته بود. گفتم چه شده عمو؟ گفت؛ هيچ. باشگاه از من و هادي طاووسي و هنريک سرکيسيان و بيوک وطنخواه خواسته است از فوتبال خداحافظي کنيم يا از باشگاه برويم. نامه را نگاه کردم نوشته بود؛ «آقاي محراب شاهرخي، فوتباليست ارزنده پرسپوليس، با تشکر از زحمات بسياري که براي تيم کشيده ايد، به اطلاعتان مي رسانيم که از اين به بعد مي توانيد فوتبال را هرکجا که مي خواهيد ادامه دهيد.»

اشک در چشم هاي عمو محراب حلقه زده بود، با بغض گفت؛ لااقل دعوتي نکردند و يک چاي تلخ و بيسکويت جلويمان نگذاشتند تا بعد از آن همه زحمتي که کشيديم، با احترام بيشتري بيرونمان کنند...

الله وردي ادامه مي دهد که از آن به بعد انگيزه هاي قهرماني در وجود من به ناگهان فروکش کرد و صداي محراب هميشه در گوشم اين زمزمه تلخ را طنين مي انداخت که؛ پسر، بدان که آخر فوتبال ما اين است که محراب شاهرخي شوي و تو را از باشگاهي که ساخته يي بيرونت کنند،

4- از پرسپوليس به شهباز رفت و آنجا فوتبال را ادامه داد. سال 55 بود. فرزان دلجو قصد داشت فيلم جديد خود را بسازد. دعوت از يک فوتباليست براي بازي در اين فيلم در دستور کار دلجو بود. تجربه حضور ورزشکاراني مثل ايلوش خوشابه اميرارسلانف، محمدعلي فردين، سعيد راد، رضا بيک ايمانوردي، حبيب الله بلور، امامعلي حبيبي ببر مازندران و... در سينما کاملاً موفق بود اما فوتباليست ها مثل همايون بهزادي قبل از آن به سينما روي خوش نشان نداده بودند. محراب در فيلم «علف هاي هرز» نقش دوست بامعرفت بازيگر نقش اول فيلم را بازي مي کرد. بازيگري که درگير يک عشق ريشه دار و يک بيماري مهلک بود و بر اثر اين بيماري در فيلم مورد نظر «مرد» و بعد از 16 سال بود که مرگ دوم محراب در زندگي به واقعيت بدل شد.

خيلي ها از مرگ تلخ محراب شاهرخي در فيلم علف هاي هرز از ته دل گريستند.

5- پرسپوليس در سال 56 اوضاع و احوال خوبي نداشت. بيوک وطنخواه، کونوف و منصور امير آصفي ظرف مدت کوتاهي پرسپوليس را ترک کرده بودند. علي عبده مردي را که سه سال قبل از باشگاه بيرون کرده بود با سلام و صلوات به تيم برگرداند. محراب سرمربي پرسپوليس شد و چهار سال هدايت اين تيم را برعهده داشت. در اين مدت براي جلوگيري از به هم ريختن پرسپوليس خيلي چيزها را تحمل کرد از جمله بي ادبي و فحاشي يکي، دو بازيکني که چند بار در حضور همه بازيکنان اتفاق افتاد. محراب با پرسپوليس در ليگ سال 56 دوم و در مسابقات جام اسپندي قهرمان شد و در فوتبال سال 1360 باشگاه هاي تهران به عنوان قهرماني رسيد.

6- کناره گيري او از پرسپوليس در زمستان سال 1360 اتفاق افتاد. يکي، دو نفر با حضور او در پرسپوليس و ادامه همکاري او مخالف بودند. يکي علي پروين و ديگري محمد دادکان. البته در راي گيري جواد الله وردي اول و دادکان دوم شده بودند اما چون الله وردي تمايل به مسووليت گرفتن و ادامه فوتبال نداشت دادکان نماينده شد. دادکان اعتقاد داشت که رفتار محراب با جو انقلابي و ارزش حاکم بر جامعه نوين ايراني تضاد دارد. اينگونه بود که در يکي از تمرين ها بهانه يي فراهم شد. بهانه يي که مرورش گفتني نيست اما براي اينکه دادکان زورمندانه سوت را از محراب گرفته و به علي پروين بدهد کافي بود. سير حرکت پروين به سوي «همه کاره شدن» در پرسپوليس مترتب شده بود اما دادکان اين حرکت را سرعت بخشيد.

7- زندگي محراب پر از درد و رنج بود. آنقدر در وجودش درد داشت که براي کاستن آلام خود راه هاي تلخي را پيدا کرد. مثل انداختن قالب بزرگ يخ در حوضچه سونا و خوابيدن زير قالب يخ. او سال 63، مدت کوتاهي به فوتبال برگشت و سرمربي تيم فوتبال شاهين تهران شد. بعد از آن تا سال 71 دور از فوتبال بود. يازدهم بهمن سال 71، در يک تمرين دوستانه فوتبال دچار درد شد و همان شب در منزل خود در اوج تنهايي سکته مغزي کرد. محراب روز تولد خود به رحمت خدا رفت. 13 سال بعد اين اتفاق تلخ در مورد مجيد سبزي تکرار شد. مجيد سبزي هم در روز تولد خود از دنيا رفت. پيکر مرحوم محراب شاهرخي روز 13 بهمن سال 71 در ورزشگاه امجديه سابق تشييع شد و در ضلع جنوب شرقي قطعه 20 بهشت زهرا کنار قبر مرحوم پرويز دهداري که 69 روز قبل از آن به رحمت خدا رفته بود دفن شد. در فوتبال ايران، محراب به مرواريد سياه معروف بود.

آیا داریوش مصطفوی را خوب میشناسید....؟

نگاهي به اولين نسل نااميد اميدها

نوآموز و مصطفوي؛ تقسيم فوتبال با دو تيم ملي

مهدي حدادپور

هر چقدر داريوش مصطفوي اصرار کرد، سرمربي تيم ملي قبول نکرد. علي پروين در طول دوران بازيگري در کار آلن راجرز و کونوف دخالت مي کرد و حتي وقتي خدابيامرز محراب سرمربي پرسپوليس بود، او همه کاره تيم بود. از چنين آدمي نمي توان انتظار داشت که سفارش داريوش مصطفوي که سراسر عمر فوتبالش 25 دقيقه هم سرمربي نبوده را بپذيرد، مصطفوي که دبير فدراسيون فوتبال در سال 1369 بود اصرار داشت علي پروين استيلي، خاکپور و مديرروستا را به بازي هاي آسيايي 1990 پکن ببرد. او ضمن آنکه دبير فدراسيون بود، مسووليت مديريت تيم هاي ملي فوتبال را هم از ناصر نوآموز رئيس وقت فدراسيون فوتبال گرفته و سرش حسابي شلوغ بود. مصطفوي حق مسلم خودش را دخالت و اعمال نظر در تيم ملي فوتبال مي دانست اما سرمربي 44ساله تيم ملي به شرط استقلال در کار مسووليت سرمربيگري تيم ملي را پذيرفته بود. مصطفوي قهر کرد و با تيم ملي به پکن نرفت و علي پروين با استفاده از مردان باتجربه در ترکيب تيم ملي، قهرماني در بازي هاي آسيايي 90 پکن را با کمک يک خط دفاع آماده غپنجعلي، محرمي، زرينچه و حسن زادهف، يک دروازه بان رويايي غعابدزادهف، يک خط هافبک مدبر و باشعور غشاهرخي، نامجومطلق، قايقران و ابطحيف، يک گلزن مادرزاد غفرشاد پيوسف و چند بازيکن حمايت کننده مثل مرفاوي، مهدي فنوني زاده، ناصر محمدخاني، سيدعلي افتخاري، مرتضي کرماني، محمدحسن انصاري فرد و... به فوتبال ايران تقديم کرد. به جاي مصطفوي، ناصر نوآموز خودش بار سفر را به پکن بست و سرپرستي اين تيم را بر عهده گرفت و با موفقيت از عهده کارش برآمد. مصطفوي که آشکارا قهرماني تيم ملي را با مولفه هاي خاص علي پروين و حمايت ناصر نوآموز برنمي تابيد، ناگهان به رغم بهره مندي از عنوان دبيري فدراسيون، مخالف و منتقد تيم ملي شد. کار تا جايي پيش رفت که دبيري فدراسيون خودش قهرماني باارزش پکن را با يک مصاحبه مخالف در نشريه هدف1 به شکل بدي زير سوال برد. ناصر نوآموز پي تلافي برآمد و پاسخ مصطفوي را با دعوت آمرانه او به سکوت داد. مصطفوي که با تيم ملي بزرگسالان و علي پروين قهر بود سراغ اولين تيم ملي اميد رفت و مديريت اين تيم را بر عهده گرفت و کار را به جايي رساند که تيم ملي اميد در مقطعي لژ مخالفان تيم ملي بزرگسالان شد. بازي خنده آور تيم ملي بزرگسالان با حمايت نوآموز و تيم ملي اميد با حمايت مصطفوي مثل دعواهاي کودکانه بود که البته سهم مصطفوي در اين درگيري بيش از نوآموز بود،

ريشه فوتبال نوآموز و مصطفوي يک جا بود. نوآموز يک دارايي چي اصيل بود و تهرانجوان يکي از انشعابات باشگاه دارايي به حساب مي آمد. آنها در رده فوتبال ملي، مردان درجه اول پشت پرده بودند، بنابراين سهم آنها از بازي هاي ملي اندک بود. در اولين مجمع فوتبال بعد از انقلاب هر دو براي رياست فدراسيون کانديدا شدند. ناصر نوآموز با راي بيشتر در سال 58 رئيس فدراسيون فوتبال شد. مرحوم حسين فکري گفته بود؛ «مدتي که گذشت فوتبال در تعطيلي مطلق بود. يک روز که از سر اتفاق نوآموز و مصطفوي همزمان براي دويدن و نرمشي مختصر به تپه هاي داووديه (پارک طالقاني امروز) رفته بودند، همديگر را مي بينند. مصطفوي به طور شفاهي برنامه هايش را براي مسووليت دبيري به نوآموز مي گويد و نوآموز به همين سادگي مسووليت دبيري فدراسيون فوتبال را به او تفويض مي کند.»

آنها يک سال با هم کار کردند و ثمره تلاش مشترکشان صعود به مسابقات فوتبال المپيک 1980 مسکو بود. 9 سال بعد، در مهرماه سال 1368 دکتر حسن غفوري فرد، رئيس جديد سازمان، ناصر نوآموز را در فدراسيون فوتبال جايگزين محمدرضا پهلوان کرد. نوآموز بار ديگر به سراغ تيم خود رفت. داريوش مصطفوي به عنوان دبير و حسين حبيبي به عنوان سرمربي تيم ملي، اما آن روزها علي پروين دوران موفقيت باري را با عنوان سرمربي پرسپوليس سپري مي کرد و چشم پوشي از نامش اصلاً منطقي نبود، به همين جهت پروين هم به عنوان مربي تيم ملي پيشنهاد شد. او نپذيرفت که در تيم ملي دستيار حسن حبيبي باشد بنابراين مصطفوي چاره کار را زيرکانه پيشنهاد داد. او علي پروين را به تيم ملي بزرگسالان فرستاد و همان طور که گفتيم بعداً با او سر کين توزي پيدا کرد و سمت تيم ملي اميد و حسن آقا رفت؛ تيمي که بيژن ذوالفقار نسب تازه از فرنگ برگشته دستيارش بود و ولي الله صالح نيا کار مربي بدنساز را مي کرد. هر دو دستيار حسن آقا جزء مخالفان طرز تفکر سنتي علي پروين بودند. اميدها با اين ترکيب کادر فني بازيکناني مثل عليرضا دليخون، رورس غازاريان، اسماعيل قويدل، جواد منافي، عليرضا پورمند، يحيي گل محمدي، رضا شاهرودي، اميد عرض پيما، رضا رضايي منش، اميرفرهاد يعقوبي، ميرشاد ماجدي، حسين خطيبي، بهزاد داداش زاده، خداداد عزيزي، عبدالرضا ملاح زاده و... را به ميدان فراخواندند. در ترکيب اين تيم حسن آقا از دعوت علي دايي جوان 22ساله و اردبيلي به تيم اميد خودداري کرد. مصطفوي کارهاي تبليغاتي خود را با عناصر هميشه دم دست در مطبوعات آغاز کرد. وقتي در اولين بازي تيم ملي اميد، براي هشت بازيکن مشکل خروجي پيش آمد، مصطفوي از توطئه هايي حرف زد که معلوم بود منظورش از اين توهم تازه ناصر نوآموز است. اميدها در گام اول 2- صفر به قطر باختند.

***

50 هزار تماشاگر در ورزشگاه آزادي، پرطرفدارترين تيم اميد تاريخ فوتبال ايران را برابر تيم ملي اميد امارات با تمام وجود تشويق کردند. خداداد عزيزي سردار 20ساله مشهدي تيم ملي را 2- صفر پيش انداخت اما دو اشتباه نابودکننده تيم ملي اميد را به تساوي 2- 2 کشاند. بازي سوم تيم ملي در يمن باز هم يک تساوي نااميد کننده را ثبت کرد. ما در آستانه حذف بوديم. فقط 5 پيروزي در 5 بازي آينده مي توانست نجات مان دهد.

با پيروزي 5- صفر برابر پاکستان در تهران کار را آغاز کرديم. المپيک قطر را در تهران به تلافي ديدار رفت 2 - صفر برديم. ورجه وورجه هاي مصطفوي و جنگ رواني او آغاز شد. در بازي ششم در العين يک - صفر امارات ميزبان را در فرآيند انتقام دوم برديم. در بازي هفتم يمن را در تهران شکست داديم اما حتي پيروزي 6- صفر در خاک پاکستان هم نتوانست مانع تباني سياه اعراب شود. ديگر کسي جلودارمان نبود اما افسوس که از سه بازي اول فقط دو امتياز گرفته بوديم.

با شکست و حذف تيم ملي اميد، داريوش مصطفوي از فدراسيون کنار رفت و حسن امين بخش در فدراسيون فوتبال جايش را گرفت. بالاي سر تيم ملي اميد نسل اول را يک هاله سياه از نااميدي گرفته بود. هيچ کس نمي دانست اين بلا، هر چهار سال يک بار بر سر تيم ملي نازل مي شود.

پي نوشت؛

1- در آن مصاحبه معروف داريوش مصطفوي اعلام کرد قهرماني در پکن را مرهون چند عامل هستيم که اولين آن نقش پرويز دهداري مربي سابق تيم ملي است که با پرورش عابدزاده، زرينچه، نامجومطلق و... در تيم ملي زمينه را براي درخشش امروز آنها فراهم آورد.

آیا میدانید کدام اتفاق در فوتبال ایران باورنکردی بود ولی ممکن شد...؟

8 اسفند 1365

غيرممکن در دوحه

فوتبال ايران دوره پرالتهابي را سپري مي کرد. 14 بازيکن تيم ملي به خاطر اختلاف با کادر فني از حضور در تيم ملي فوتبال استعفا داده بودند. در غياب 14 بازيکن، دهداري حاضر نشد از ساير باتجربه هاي آماده در تيم ملي بهره ببرد و ترجيح داد با گروهي جوان تازه نفس تيم ملي را در راه مسابقات مقدماتي المپيک 1988 مسکو به مصاف تيمي ببرد که تيم ملي اصلي را در بازي هاي آسيايي 1986 سئول شکست داده بود، اما غيرممکن، در دوحه قطر ممکن شد و تيم ملي با ترکيب عابدزاده، زرينچه، نادر ميراحمديان، سيامک رحيم پور، صمد مرفاوي، سيدمحمد علوي، محمد ژاله مستقيم، سيروس قايقران، مجيد نامجومطلق، کريم باوي و بيژن طاهري، با دو گل کريم باوي و بيژن طاهري کويت را شکست داد و خالق يک نتيجه باورنکردني در عرصه فوتبال کشورمان شد.

آیا میدانید رکورد بی شکستی پرسپولیس در مقابل استقلال مربوط به کی است...؟

اسفند 1379

طلسم پرسپوليس شکست
پرسپوليس روز 6 مرداد سال 1374 به تيم استقلال با نتيجه سه- يک باخت.

از آن روز تا 5 اسفند 1379 ، 2037 روز گذشت و پرسپوليس در اين مدت صاحب 4 برد و 4 مساوي برابر تيم فوتبال استقلال شد. طلسم بي شکستي پرسپوليس برابر استقلال، روز 5 اسفند 79 شکست و استقلال با پيروزي يک، صفر برابر پرسپوليس در مسير قهرماني در مسابقات فوتبال ليگ دهم آزادگان قرار گرفت.

جناب سليمانب نظر شخصي بنده اينست كه ركوردها از اولين پيروزي تا اولين شكست محاسبه مي شود بنابراين ركورد فوق حدود يك سال يا حدود 350 - 360 روز دستخوش تغيير مي شود چون در سال 75 بعد از 7 سال نبردن استقلال با گل ادموند بزيك و كمك جمال شريف سوري موفق به بردن استقلال شدند!