20 اتفاق مهم تاریخ فوتبال استقلال

در مورد بهتاش فريبا و همينطور بازي سال 74 قرمز و آبي هم بنويسيد ممنون پيغام شما را هم ديدم و جواب دادم ممنون از وقتي كه براي بنده گذاشتيد

--------------------------------------------------------------------------------

سلام manegah عزیز !
منو که به جا آوردی !؟
پیرو مذاکرات شبانه ای که داشتیم ، به این وبلاگ سر زدم و مطالب پربارت را مطالعه نمودم . واقعاً دست مریزاد .
خیلی برایش زحمت کشیدی .
با توجه به خصوصیات ویژه ای که در خصوص گردآوری اینگونه مقالات داری ، امیدوارم به این روند ادامه دهی تا سایرین همچون من از زحماتت استفاده بهینه ببرند.
موفق باشی.

ضمناً ، پیرو مذاکره قبلی ، با حفظ نام مستعار جنابعالی بعنوان مولف تاپیک ، مطالب مفیدت را به سایت SATSAT که انجمن طرفداران استقلالی های فعالی دارد و تشنه اینگونه مقالات هستند ، انتقال نمودم.

زت زیاد
--------------------------------------------------------------------------------
[b]

مدتي بود كه به علت قطع خط تلفن و اينترنتم نمي توانستم زياد به سايت بيام و فقط در حد ضرورت سري مي زدم و خبري و نوشته ارسال مي كردم. بابك عزيز ممنون كه اي دي ات را كه براي من هم سوال بود روشن كردي. بهر حال كاري را كه شروع كرده اي بشدت ارج مي نهم. بيش از يكسال است كه در اين راه تلاش زيادي در اين سايت كرده ايم و اگر فرصتي داشتي ميتواني به تاپيك هاي دربي و اطلاعات و ... سري بزني و ملاحظه كني. بهر حال از زحماتي كه ميكشي قدر داني مي كنم و وقت و وجودت را ارج مي نهم.
قربانت محسن

سلام بر افشین عزیز

دوست گرمابه و گلستان که قریب به 40 سال است به عشق آبی پوشان پایتخت زندگی کرده ایم. از لطفت ممنون. همانطور که می دانی سالهاست سودای تدوین کتابی را دارم که راوی همه ی سالهای تلخ و شیرین تاریخ استقلال باشد. کاریست بس دشوار و طاقت فرسا که به لطف تشویق و انگیزه بخشی دوستان شدنی ست. مطالبی که از نظر گذراندی آزمایشی ست برای رسیدن به هدفی بزرگتر. در این راه از مطالب موجود در آرشیو مجلات و همچنین آرشیو همین سایت بهره های بسیار بردم و قدردان زحمات محسن خان و حسن عزیز هستم. امیدوارم که خود تو هم دست به قلم شوی و ما را از اطلاعات ارزشمندت بهره مند کنی.

جناب محسن خان

حضور گرم شما در این محفل( نمی دانم کوچک یا بزرگ) به ما شوقی دوچندان می بخشد. محرک اصلی این مطالب آرشیو همین سایت بود که صفحه به صفحه خواندم و یادداشت برداشتم. هر نوشته ای مدیون کار و تلاش کوشندگان قبلی ست که عمر گرانقدر خود را صرف روشن نگاه داشتن چراغ علم و دانش می کنند. این 20 گفتار تنها ادامه ی همان راهی ست که شما و دیگر دوستان آغاز کرده اید. به زودی سلسله مطالب دیگری را که بسیار مفصل تراز مطالب بالاست تحت عنوان برگهای تاریخ به روی سایت می آورم. در این مبحث مروری خواهیم داشت به جریانات مهم باشگاه تاج و استقلال (و شاید هم باشگاه های دیگر و تیم ملی ) از دهه ی 50 به این سو.

بي صبرانه منتظر چاپ چنين كتابي هستم جناب محقق اميدوارم به زودي زود اين اقدام شما به نتيجه برسد از افشين خان هم تقاضا دارم كه زحمت كشيده و دست به كيبورد! شوند در تاپيكهاي آمار و اطلاعات هم ميشود در مورد چيزهاي مبهم كه اطلاعات كمي داريم با سوال و جواب به نتيجه برسيم كه شرط آن فعال شدن دوباره آن بخش است

با سلام به حسن عزیز که همیشه یک پای اصلی غنی کردن اطلاعات است
سلام بر بابک عزیز که شوری دوباره به ما می بخشند
سلام بر افشین عزیز و خلاصه سلام بر همه آنانی که مثل من معتقدند که ذکر تاریخ حداقل خاصیتش این است که انسان فراموش نمی کند که کی بوده و چه هست و با توجه به این روند آینده را بسازد و یا آنکه اشتباهات گذشته را تکرار نکند.
من از 7 سالگی یعنی 50 سال پیش آنگاه که امجدیه دیوار های کوتاهی داشت و پاسبانهای کلانتری سوار ، سوار بر اسب نظم استادیوم را به عهده داشتند و این حقیر و دیگر پسر بچه های فامیل و بچه محل ها آویزان مردان علاقمندی می شدیم که راهی استادیوم بودند و هرکدام آویزان این مردان می شدیم که:"آقا ما را هم به داخل استادیوم ببر" و آنها دستهای ما را که توان خرید بلیط یک تومانی ورود به استادیوم را نداشتیم می گرفتند و بعنوان فرزندان خود به این استادیوم وارد می کردند و گاهی هم که کسی را نمی یافتیم غمزده منتظر می ماندیم تا مسئولین استادیوم کرم کرده و در نیمه دوم یا یک سوم پایانی درها را بازکنند تا ما بال در بیاوریم و به استادیوم وارد شویم تا عزیز اصلی ها و بهزادی ها و کرم نیرلو و ..... را ببینیم و روی عکس های کیهان ورزشی از آنان بعد از بازی امضا بگیریم در کنار این فوتبال دیدم و بازی کردم و تعلیم دادم و نوشتم و اکنون هم با کمال افتخار در کنار شما عزیزان هستم حسرت می خورم که چرا همه آن یادگارهای گرانبها آن مجله ها و آن فیلم ها و آرشیو ها را براحتی از دست داده ام. آنوقت ها اینتر نت نبود و گاهی هم که مطلبی از گذشته می نویسم از حافظه کمرنگ و رو به مرگم کمک می گیرم ولی افسوس که کمرنگ ترین مدادها از پررنگ ترین حافظه ها اثر گذارتر و پررنگ ترند. پس شما ها اینها را یادداشت کنید مطمئن باشید همانطور که شما دوستان امروز با علاقمندی اینها را می خوانید و دنبال می کنید آیندگانی هم هستند که تاریخ را دوست دارند. اصولا ملت هایی که به تاریخ علاقه ندارند همیشه اشتباهات را مکررا تکرار می کنند. اگر باور ندارید تاریخ اواخر صفویه و شاه سلطان حسین را بخوانید خیلی چیزها دستگیرتان می شود. سرگذشت قاجار ها را بخوانید تا ببیینید که چگونه از جانگشایی به دریوزگی افتاده ایم در حالیکه ملتی ثروتمند تر از ما در دنیا نیست. برای همین است که تلاش شمایان را ارج می نهم.
نگران تعداد کم نباشیم. بقول میثم عزیز 5 نفر انسان علاقمند و چیزفهم بهتر از هزاران انسان قضا زده اند. بنا براین به کمیات توجهی نکنیم و به کیفیت بیاندیشیم.
موفق باشید.

اين تاپيك هم بايد بالا بماند تا جناب سليماني و بقيه عزيزان به آن رونق بيشتري ببخشند

تاپيك برو بالا

با سلام با تشکر از این همه مطالب پربار ولی چرا در مورد دربی جنجالی سال 79 اشاره ای نشده
فکر کنم جاش تو مطالب بالا خالیه و امیدوارم بهش پرداخته بشه

سلام
دربی 66 هم گذشت ولی بی گمان در تاریخ بازیهای دربی اگر چه یک استثنا نیست و تکرار 4 بازی گذشته بود ولی این بار بقدری مفتضح و تابلو بود که سرو صدای همه را درآورد.
در یک سو تیمی که با بهترین خط حمله و بهترین دفاع (بعد از صبا) مانند بولدوزر همه تیم ها را در هم می کوبید و بقول یاوری سیل و طوفان هم جلودارش نبود و در مقابل تیمی که مانند ابر بهاری هر روز به شکلی فوتبال میکرد قرار گرفت و انتظار هواداران آبی برد با تعداد گلهای زیاد بود و انتظار پرسپولیسیها تساوی یا حداقل باخت با حداقل گل.هواداران پرسپولیس از من نرنجند که گفتم از تساوی یا باخت با حد اقل خشنود می شدند چون همگان به عینه دیدند و در مصاحبه ها نیز شنیدند که حتی وینگادا نیز این تساوی را برد محسوب کردند. نکته جالب امسال این است که هواداران قرمز نیز عقیده داشتند و دارند که فوتبالی که استقلال بازی می کند بی نظیر و عالی است.
ولی افسوس که در یک بازی فرمایشی دو تیم با احتیاط تمام یک بازی بسته و بدون حادثه قابل ذکری در نیمه اول در نیمه دوم با شکل و شمایل دیگری بازی را آغاز کردند و پس از گل زیبایی که با همکاری آرش برهانی و جباری از فاصله 25 متری به زیبایی به ثمر رسید طبق معمول استقلال عقب کشید تا از گل محافظت کند ولی گویی تقدیر بازی دیگری داشت. خط دفاعی کم اشتباه استقلال در این بازی تا دقیقه 92 مقاومت کرد ولی یک تعویض دیر هنگام(دقیقه 89) آنهم بازیکنی که سابقه زدن یک گل بخودی بی نظیر آنهم روی هوا در بازی سپاهان را تجربه کرده بود برای سر زدن و دفاع به زمین آمد در حالیکه عباسفرد و شکوری روی نیمکت ماندند. تا علیزاده مامور تساوی در این بازی شود که هواداران پرسپولیس تا سرحد مرگ رفته بودند.
بعنوان یک هوادار فوتبال از این تساوی خوشحال شدم چون تمام بازیهای سال یک طرف و بازیهای این دو تیم که حتی فوتبال ملی را هم تحث تاثیر قرار میدهد یکطرف فوتبال ماست. باخت هریک از طرفین از دیدگاه روانشناختی و جامعه شناسی و حتی اقتصادی و سیاسی عوارض جبران ناپذیری را به کشور وارد می کند. جدای از شکستن صندلی استادیوم و اتوبوس ها که حد اقل خسارات وارده است. این روح فوتبال دوستان و هواداران دو طرف است که تا مدت ها جریحه دار می شود. نتایج این بازیها در ذهن هواداران دو تیم به این زودی ها فراموش و پاک نمی شود. زخم زبانها و دعواها بخصوص در میان قشر نوجوان و جوانان عوارضی دیرپا و ماندگار پدید می آورد. بنا براین دوستان عزیز از من نرنجند که چنین نوشتم. عقل چراغ راه زندگی است و حوادث زود گذر. وقتی طوفان و سیل فرو نشست جز حسرت و سرخوردگی اثری باقی نمی ماند. بدین دلیل نوشتم که خوشحالم از این تساوی اگر چه قلبا و احساسا دوست داشتم آبی ببرد ولی نکته جالب این بود که تا دقیقه92 هم این نتیجه را باور نداشتم. در این بازی علیزاده مامور بود و معذور و همچنین امیر قلعه نویی و شاید سایر دست اندرکاران نیز به دلایل فوق این تساوی را پذیرفته بودند. شاید درد دوستداران و هواداران این باشد که تصور می کنند که به شعورشان توهین شده است که نظری منطقی است.

در ضمن دوست عزیز ولوله:
مطالب مربوط به داربی را می توانید در تاپیکی به همین نام مطالعه فرمایید

یکی از بزرگترین اتفاقات شکل گرفته در این باشگاه میتواند به اتفاقات مربوط به جدایی امیر قلعه نویی و صدور بیانیه های رنگارنگ وی و مدیریت باشگاه برعلیه یکدیگر درست پس از قهرمانی استقلال در لیگ ، باشد.
البته یکی از اتفاقات جالب دیگر این بود که سیامک رحیم پور که خواب توپ جمع کنی در استقلال را میدید پس از سر بالا رفتن آب،به یاد ارزشهای صدر اسلام افتاد و برعلیه قلعه نویی افاضات کرد.

بهتاش تا قبل از بازنشتگی و حضور قلعه نویی محبوب‌ترین بازیکن من بود و به خاطر او همیشه پیراهن شماره ۶ می‌‌خریدم. همان طور که گفتید سر بالا بازی کردن صفت ممیزه ی او بود و خیلی‌ خوب بازی را عوض می‌‌کرد. شوت‌های سنگینی‌ داشت و وسط زمین را خوب جمع می‌‌کرد.

اسی جان حافظه ی خوبی‌ دارید و خیلی‌ خوب بهتاش را معرفی کردید. فقط در تصحیح مطلب شما عرض کنم که گل‌ بهتاش به شاهین در سال ۶۴ زده شد. آن هم در بازی یی که استقلال ۳ بر ۱شکست خورد. یکی‌ از بهترین گلهای بهتاش در سال ۶۵ به هما با یک حرکت جهشی و رو پا زده شد که توپ بعد از بر خورد به تیر افقی و خط دروازه دوباره به سقف دروازه چسبید. استقلال این بازی را ۲ بر ۱ برد.

بهتاش بی‌ تردید یکی‌ از خوش فکرترین هافبکهای استقلال بود که در سال ۶۳ به ترکیب ثابت پیوست, سالی‌ که فوتبال ایران نیمه تمام رها شد و استقلال در یکی‌ از بهترین سالها از قهرمانی محروم ماند. البته نا گفته نماند که پرسپولیس هم در آن‌ سال بسیار قدرتمند بود و اگر خاطرتان باشد هر دو تیم تا هفته ی هفتم همه ی بازیهای خود را برده بودند و پرسپولیس به علت تفاضل گل بهتر صدرنشین بود. در سال قهرمانی در ۶۲ اکثرا ذخیره بود. در سال ۶۴ همراه با تیم رویایی استقلال دوباره قهرمان شد با این تفاوت که این بار یکی‌ از ارکان تیم بود. در سال‌های ۶۱ به مقام دوم رسید و در سالهای ۶۵ و ۶۶ در جایگاه سوم قرار گرفت.

به جز جام ملتهای آسیا در سال ۸۰ میلادی که آقای گل شد کمتر گل می زد. در مقدماتی جام جهانی‌ ۱۹۷۸ به کویت در کشور میزبان گل زد و در خود جام جهانی‌ به عنوان بازیکن ذخیره در بازی با پرو افتخار حضور در جام جهانی‌ را پیدا کرد. در سال ۶۶ کاپیتان استقلال شد اما در سال ۶۷ خداحافظی کرد.

بهتاش و امیر دو هافبک استثنایی تیم بودند که شاید بتوان منصوریان و جباری را جانشینان بحق آنها دانست. البته شاید مدل بازی حسین کاظمی بیش همه شبیه بهتاش باشد. نمی دانم با من هم نظر هستید یا نه؟ با این تفاوت که قدرت کار دفأعی بهتاش بیشتر بود اما کاظمی ظریف تر بازی می‌‌کند و بیشتر در محوطه جریمه حضور دارد.

بقیه مطالب شما کامل و مناسب بود. ممنون.

از دوستان دعوت می‌‌کنم مطالب تکمیلی را بنویسند. به خصوص آقا محسن و حسن عزیز که خاطرات زیادی از آن‌ دوران دارند. اگر لازم دیدید مطالب را در جای اصلی‌‌اش دنبال کنیم.

ممنون بابک جان.درست اشاره کردید که بهتاش در سال 62 خیلی فیکس بازی نکرد و دلیلش هم حضور سعید مراغه چیان هافبک کهنه کار استقلالیها بود که انصافا" او هم تا وقتی در خط هافبک بود و قبل از رفتنش به دارایی یک مهره ی کار آمد برای استقلال بود و با توجه به حضورش از قبل از انقلاب در استقلال, صرفنظر کردن از او دشوار بود و بعید.
البته گاهی که استقلال احساس میکرد در میانه ی میدان باید محکمتر کار کند از بهتاش و مراغه چیان بطور همزمان استفاده میکرد. به هر حال مراغه چیان به تدریج به یک خط عقبتر رفت و بعنوان دفاع جلوزن و گاهی دفاع آخر بازی کرد و بهتاش فیکس شد.
در مورد مقایسه بهتاش فریبا با حسین کاظمی نظر من کمی با شما تفاوت دارد. البته من با توجه به چیزهاییکه در حافظه ام مانده , نظر میدهم, و شکی نیست که این نظرات میتواند محل اشکال هم باشد. به نظر من ظرافت بازی بهتاش بیشتر از کاظمی بود.(کاظمی در سایپا تکنیکی تر نشان میداد).
همانطور که در پست قبلی ام گفتم(بهتاش کمتر خطا میکرد ), ولی جنگیدن و بالطبع خطا کردن, بیشتر در کار حسین کاظمی دیده میشود. بازیسازی و پاسهای بهتاش دقیقتر از کاظمی بود. کاظمی هم شوتزن نشان میدهد. اما باید توجه داشته باشیم که شوتهای بی هدف هم زیاد میزند. وخیلی دیده ایم که از فواصل بعید شوتهای نامناسبی میزند. و البته از بین این همه شوت, گهگاه ضربات خوبی هم دیده ایم. همین علاقه ی زیاد کاظمی به شوت زدن او را از بازیسازی غافل میکند. اما در کار دفاعی خوب کار میکند. و در مورد حضور به موقع کاظمی در 18 قدم حریف و میلش به گلزنی کاملا" با شما موافقم.
شوتهای بهتاش هدفمند تر بود و جاییکه باید شوت میزد, شوت میزد و جاییکه باید بازیسازی میکرد, دیگران را بخوبی می دید.
در قیاس با بازیکنان فعلی فوتبالمان, سبک بازی بهتاش را نزدیک به جواد نکونام میبینم. البته منظورم فقط سبک بازی است .یکی از مزیتهای جواد نسبت به بهتاش , ضربات سر جواد و جایگیریهای خوبش در 18 قدم حریف روی تو پهای بلند است. ضمن اینکه جواد سرعت کارش بالاتر است, اما بهتاش قدرتی تر بود. اما هردو در موارد زیر,خیلی نزدیک به هم هستند: درک شرایط بازی, خارج کردن تیم از فشار, عملکرد خوب در هنگام دفاع و انتقال تیم از موقعیت دفاع به فاز حمله, برخورداری همزمان از ویژگیهای دفاعی و هجومی, شوتزن بودن,رهبری در میانه ی میدان , تکنیک مناسب, پرهیز از کارهای اضافه, مهره ی قابل اعتماد بودن برای مربی, همبازیان و هواداران...............)