فوتبال ایرانی

ممنون از تذکر. اصلاح شد.

حسن جان همان طور که در متن نوشته ام بحث من در مورد استحقاق این افراد برای قرار گرفتن در این فهرست و ملاک های آن نیست. مثلا هیچ عقل سلیمی نمی پذیرد که مربی دو هفته ای تیم ملی که خود دوستان عذر او را خواسته اند جایی در این لیست بیابد. یا مثلا یاوری, اولروم, علی کریمی و آشتیانی که هر کدام به نحوی -- البته از دید فدراسیون -- به جنجالها دامن زدند. کسی نمی داند و نخواهد دانست که چرا بهادر عبدی که تعداد بازیهایش به انگشتان دو دست هم نمی رسید باید انتخاب شود و چرا از نام فرزاد آشوبی که به مراتب فرد متین تری است و به دلیل تعداد بازیهای متعدد, بیشتر از امثال عبدی, شیری و روانخواه در معرض امتحان قرار گرفته به راحتی گذر می کنند. اگر شیری را انتخاب می کنند چرا به محسن خلیلی و نویدکیا توجهی نمی شود؟ شک ندارم تیم ملی را هم کم و بیش همین طور فله ای انتخاب می کنند. اما در مورد قلعه نویی و مایلی کهن مسلما ملاحظاتی در نظر گرفته شده بود که بعدا بازوهای قوی تری با در نظر گرفتن مصالح دیگر اقدام به حذف نام امیر کردند. من ماجرای قلعه نویی را با توجه به مصاحبه ی جنجالی اخیر و همچنین برخورد چکشی آشتیانی با او -- آن هم در فاصله ی 3 روز پس از کسب قهرمانی -- در چارچوب وسیعتری میبینم که یاد آوری قضیه ی پروین هم از این بابت بود.

درجایی شنیدم که گفته شده بود که فلانی آقای بهمان را تایید کرده است و آقای بهمان برسرزنان فریاد می کرد که چرا من؟ از وی پرسیدند شما که باید خوشحال باشید و او در جواب گفت اشکال در همینجاست. وقتی یک انسان دانشمند از من انتقادی هم بکند من خوشحالم که مرا شایسته توجه دیده است و مرا بحساب آورده و از این بابت خوشحالم و خدارا شکر میکنم ، ولی وقتی یک فاسق و فاجر مرا تایید کند طبعا باید گریه کنم. حال حکایت تایید های این آقایان است.

این کادر مدیریتی حاکم بر فوتبال این مملکت هرکه را تایید کرد باید بنشیند و های ها بگرید. البته این دلیل نمی شود که در جنگ های های بین انسان های نافرهیخته جانب کسی را بگیریم. نه امیر قلعه نویی لیاقت رهبری و مدیریت در این فوتبال را دارد نه آقایان محترم. هردو گروه بشدت قدرت طلب و خود بین هستند. با این گندی که در فوتبال این مملکت زده شد و در مقابل یک تیمی مثل کره شمالی و امارات هم زانو زدیم طبیعی ترین کار استعفای جمعی آقایان بود که نه تنها این کار را نکردند بلکه پر رو تر و وقیح تر شدند. بقول اصفهانیها کور کو رو میجورد و آب گودالو. بنا براین همین آقایان میگردند و قطبی ها را سرمربی تیم ملی می کنند. با کارنامه ای سخیف و ناروشن و از حالا هم خواب 4 سال دیگر بر اریکه فوتبال تکیه زدن را می بینند که امیدوارم نبینند.

به قول آقا اسی منتظر گرد وخاک فدراسیون بودیم هیچ گرد وخاکی ندیدیم جز ریز گرد عربی!

تازه اون ريزگردها هم موقت بود و در واقع خاكي بود كه طبيعت حواله سر ما كرد به خاطر بعضي مديران نا مدير كه داعيه قهرماني جهان و بي محلي به تيمهايي مثل اسپانيا آرژانتين و هلند رو دارن!

سلام ببخشید شکر توو بحثتون من مث شماها ادبی نظر نمیدم ولی میخوام بگم
فوتبال ایرانی یعنی دلالی یعنی پارتی یعنی سیاست
یعنی عقب موندن یعنی کلی استعداد ناشناخته
و به نفع سیاست و عربا باختن
همه چیز توووش مهمه الا احساسات و غرور هوادارای ایرانی