سبز تنها رنگ حیات نیست

محققان بخش تکنولوژی ناسا بر این باورند که در ۱۰ سال آینده دانشمندان قادر به مطالعه سیارات ناشناخته ای به اندازه زمین خواهند بود که در برخی از آنها حیات گیاهی نیز وجود دارد که بسته به رنگ خود سیاره، زرد، نارنجی و یا قرمز است.
«ن. کیانگ»(N. Kiang) از ناسا می گوید؛ تشخیص محدوده این رنگ ها مهم است. رنگ فتوسنتز معمولا در ناحیه زرد، نارنجی و قرمز قرار دارد. برای مثال غیر ممکن است سیاره ای آبی رنگ پیدا کرد. ولی رنگ سبز نیز محتمل به نظر می رسد. «و. میدوز» می گوید؛ آنچه در مورد این تحقیق اهمیت دارد این است که رشته های مختلف علمی را در برمی گیرد تا بهترین مدل ممکن برای پیدا کردن طیف سیاراتی که شبیه زمین هستند را ارائه کند. این تحقیق به تمامی اطلاعات از قبیل فوتونی که یک سیاره در زمان حیات خود ساطع می کند تا عمق آب مورد نیاز یک گیاه، نیاز دارد و هیچ محققی از یک گروه خاص و به تنهایی قادر به حل این مسئله نخواهد بود.
مرکز توجه محققان روی راه هایی است که گیاهان نور را جذب می کنند و از آن ماده قندی می سازند. منبع این نور از ستاره مرجع یا در نتیجه تاثیر فیلترهای گازی موجود در جو است. برای مثال، ازن پرتو فرابنفش را جذب می کند و به همین خاطر این پرتو به زمین نمی رسد. کیانگ توضیح می دهد؛ آنچه که مهم است، طیف تعداد ذرات نور است، روی زمین این ذرات در ناحیه قرمز قرار می گیرند و به همین خاطر گیاهان سبز هستند.
روی زمین گیاهان نور آبی را به علت انرژی بالای آن و نور قرمز را به دلیل تعداد زیاد ذرات آن جذب می کنند. در نور خورشید نورهای قرمز و آبی بیش از حد نیاز انرژی ایجاد می کنند؛ به همین دلیل گیاهان روی زمین به انرژی بیشتر نیاز ندارند. بنابراین بیشتر نور سبز را منعکس می کنند و به همین خاطر سبز به نظر می آیند. سیاره ای مانند زمین که به دور ستاره ای به بزرگی و دمای خورشید می گردد، بیشتر تمایل به جذب نورهای آبی و قرمز و کمتر تمایل به جذب نور سبز را دارد. اما ممکن است در سیاره های دیگر طیف های نوری دیگری غالب باشند.
در این صورت رنگی مانند قرمز ممکن است مورد نیاز نباشد و در این صورت این رنگ بیشتر بازتاب شده و در نتیجه سیاره قرمز به نظر می آید.عوامل موثر دیگر عبارت هستند از نقش لایه ازن، دی اکسید کربن، بخار آب، چگونگی واکنش های شیمیایی توسط پرتوهای ستاره ای، آمادگی ستاره برای تشعشع ناگهانی نیروی خورشید، میزان آب موجود در سیاره، میزان نوری که به سطح می رسد، گازهایی که توسط خود گیاهان ایجاد می شوند و ... . به همین دلیل مدل کامپیوتری پیشرفته ای مورد نیاز است.
مدوز می گوید؛در سیاره ای که تنها توسط قسمت کوچکی از ازن محافظت می شود، باعث شگفتی است که حیات به هر شکلی وجود داشته باشد. تنها احتمال دارد که حیات در قسمتی که «مکان مناسب» باشد و در حدود ۳ متری زیر سطح قرار دارد، محافظت شود. برای سیاره ای که به دور ستاره ای خنک تر از خورشید ما می گردد، این مکان مناسب در ۹ متری زیر آب قرار دارد. در گذشته تصور بر این بود که اندک سیاره ای است که به دور ستاره ای بگردد. ولی امروزه با پیشرفت تلسکوپ ها تعداد زیادی از سیاره های بزرگ و هم اندازه مشتری کشف شده است. احتمال می رود که حیات به شکل باکتری روی این سیاره های عظیم وجود داشته باشد.

عزيز معلومه چون آبي تنها رنگ حياته!

داش حسن همیشه ایولشه

آبي آسماني

چه جوری می تونم نقل قول کنم .
قبلا می شد حالا این زیر عوض شده تعجب زیاد

quote رو بزن ديگه
نميشه؟

جمال همه استقلاليا رو عشقه!

نيلي هم مثل آبي قشنگه

البته دکمه quote بالای سر سمت چپ هر کاربر هم هستش

کهکشان به مجموعه ستارگان، گاز و غبار گفته می‌شود که با نیروی جاذبه کنار هم نگاه داشته شده‌اند. کوچک‌ترین کهکشانها دارای عرضی برابر با چند صد سال نوری هستند و بزرگ‌ترین کهکشانها تا ۳ میلیون سال نوری عرض دارند و شامل بیش از ۱۰۰۰ میلیارد ستاره هستند. اشکال کهکشانها بر اساس شیوه‌ای طبقه بندی می‌شود که طبق شیوه طبقه بندی ستاره شناس آمریکایی، ادوین هابل، شکل یافته‌است. در مورد تکامل کهکشانها اطلاعات قطعی کمی در دست است. تنها مطلب مورد اطمینان این است که کهکشانها میلیاردها سال پیش به شکل توده‌ای از ابرهای گازی و غباری بوجود آمدند.

۱ طبقه بندی کهکشان ها
۲ کهکشان راه شیری
۲.۱ کهشان‌های همسایه با کهکشان راه شیری

طبقه بندی کهکشان ها
کهکشان‌ها دارای طبقه بندی‌های مختلفی هستند که عوامل موثر در این طبقه بندی‌ها شامل: ساختمان، تراکم، رنگ، نوع، تشعشعات و نورانیت و... است. از جمله طبقه بندی کهکشان‌ها می‌توان به طبقه بندی ادوین هابل اشاره کرد که در این طبقه بندی کهکشان‌ها به سه دسته تقسیم می‌شوند. ۱- مارپیچی ۲- بیضوی ۳- نامنظم که هر کدام به زیر مجموعه‌های زیرتقسیم می‌شوند :

کهکشان‌های بیضوی به گروه‌های E ۰ - E ۲ - E ۵ - E ۷

کهکشان‌های مارپیچی به گروه‌های Sa - Sb - Sc - Sd

کهکشان‌های مارپیچی بسته به گروه‌های SBa - SBb - SBc - SBd

کم نورترین کهکشان‌ها در طبقه بندی کهکشان‌های محلی در طبقه کهکشان‌های بیضوی هستند. کهکشان‌های غیر منظم دارای ابرهای ماژلانی، تعداد زیادی ستاره جوان و سحابی است که در آن ستاره‌های جدید پدید می‌آیند. کهکشان‌های مارپیچی هم مخلوطی از کهکشان‌های جوان و پیر هستند. دربازوی جوان تر‌ها ستارگان غول پیکر سفید، ستارگانی مانند خورشید، کوتوله‌های سفید و گازها و گرد وغبار وجود دارد.

کهکشان راه شیری
نوشتار اصلی را بخوانید: راه کاهکشان
کهکشان راه شیری دارای درازائی به طول ۱۲۰٫۰۰۰ سال نوری است. قطر این کهکشان نیز در مرکز، رقمی معادل ۲۰٫۰۰۰ سال نوری وقطر بازوی آن در حدود ۳۰۰۰ سال نوری است. کهکشان ما در حدود ۲۰۰ میلیارد ستاره دارد. منظومه شمسی و خورشید در فاصله ۳۰٫۰۰۰ سال نوری از مرکز کهکشان قرار دارند و همچنین با سرعتی معادل ۲۰۰ تا ۳۰۰ کیلومتر بر ثانیه به دور مرکز کهکشان می‌چرخد که حدود ۲۲۵ میلیون سال طول می‌کشد تا این مجموعه یک بار بچرخد.

کهشان‌های همسایه با کهکشان راه شیری
نزدیک ترین کهکشان به ما کهکشان آندرومدا است که از لحاظ ساختار درست مانند کهکشان راه شیری مارپیچی و دارای بازوست به همین دلیل خواهر کهکشان راه شیری نامیده می‌شود. این کهکشان در فاصله ۱۵۰٫۰۰۰ سال نوری از ما قرار دارد و در حال حاضر نیز در حال نزديك شدن به ما می‌باشد. اما متوسط فاصله کهکشان‌ها حدود ۲٫۰۰۰٫۰۰۰ سال نوری است. تصاویر گرفته شده توسط تلسکوپ فضایی هابل از سنگین ترین ستاره کهکشان راه شیری نشان می دهد: این ستاره تاج خود را از دست داده است. به گزارش خبرگزاری مهر، این ستاره چاق که Pismis 24-1 نام دارد یکی از اعضای جوان و درخشان مجموعه بسیار کوچکی از ستارگانی است که به Pismis 24 معروفند و در حدود 8 هزار سال نوری با زمین فاصله دارند.

اندازه گیری اولیه از این مجموعه جرمی در حدود 200 و حتی 300 برابر جرم خورشید ما را نشان می دهد که این حجم بسیار بالا تنها در بخش هایی از گیتی که بسیار شلوغ و پرجمعیت هستند، یافت می شود.

بنا بر گزارش خبرگزاری فرانسه، مشاهدات جدید فضانوردان از ستاره Pismis 24-1 حاکی است : این ستاره احتمالاً از دو یا حتی سه ستاره تشکیل شده است. چنین ستارگان پرحجمی به برخورداری از حیات کوتاه مدت نیز محکوم هستند. این ستارگان پس از چند میلیون سال منفجر شده و به سیاهچاله هایی تبدیل می شوند. دوره حیات خورشید ما 3 هزار برابر دوره زندگی این ستارگان است.
دنیا استقلال و آبی